ΠΑΡΕΔΡΙΚΑ

  
Καποια (για μενα προσωπικα πολυ λιγα) απο τα ταξιδια που κανουμε ως μελη ΔΕΠ για να παρουσιασουμε εργασιες σε επιστημονικα συνεδρια καλυπτονται απο δημοσιους πορους, τους οποιους διαχειριζονται τα αρμοδια ΑΕΙ. Το δημοσιο ΔΕΝ καλυπτει τα τελη συμμετοχης (registration fees) σε συνεδρια, με το σκεπτικο οτι αυτα καλυπτονται απο το 'επιδομα ερευνας' που προσθετει η Πολιτεια στον παχυλο (εδω γελανε) μισθο μας. Τωρα τελευταια η Πολιτεια σκαρφιστηκε ενα colpo di fava να μην πληρωνει και κανενα αλλο εξοδο. Λεει λοιπον οτι εαν η απο τα αρμοδια οργανα εγκριση της αιτησης αδειας απουσιας του μελους ΔΕΠ γινει ΑΦΟΥ εχει γινει το ταξιδι, τοτε η δαπανη δεν θα εγκρινεται απο τον Παρεδρο, παει τελειωσε.

Προσεξτε, η προυποθεση δεν ειναι να γινει η αιτηση πριν το ταξιδι (κατι που ειναι λογικο), αλλα η εγκριση της αιτησης αδειας απουσιας να γινει πριν το ταξιδι. Η εγκριση αυτη γινεται απο το Τμημα Προσωπικου του οικειου ΑΕΙ, αφου προηγουμενως εχει τυχει της εγκρισης (α) του Διευθυντη του αρμοδιου Τομεα, (β) του αρμοδιου Τμηματος η Σχολης (Γενικη Συνελευση η Διοικητικο Συμβουλιο). Το προβλημα ειναι οτι η διαδικασια αυτη μπορει να παρει πολλους μηνες, με μεγαλη πιθανοτητα η τελικη εγκριση να ελθει μετα το ταξιδι, οποτε και βασει του ως ανω κανονισμου δεν καλυπτονται τα εξοδα, εστω και εαν αυτα ειχαν προηγουμενως εγκριθει. Ιδιως στο δικο μου ΑΕΙ το Τμημα Προσωπικου καθυστερει φοβερα την εκδοση τετοιων αδειων, με αποτελεσμα τον κινδυνο καποιος να υποχρεωθει να τα βαλει απο την τσεπη του (αν δεν εχει αλλη πηγη χρηματοδοτησης). Πειτε τα αυτα σε ενα λεκτορα η επικουρο καθηγητη που πρεπει να εχει δημοσιευσεις για να προαχθει, αλλα εισπραττει μισθο πεινας. Θα μου πειτε, ας ζητανε τις αδειες εγκαιρως, δηλαδη αρκετους μηνες πριν απο το ταξιδι. Καμμια φορα ομως αυτο δεν ειναι εφικτο, γιατι ο ενδιαφερομενος μπορει να μην ξερει τοσο πριν οτι θα παει ταξιδι. Και φυσικα, μια αρκουντως προσδιορισμενη καθυστερηση της εγκρισης απο το αρμοδιο Τμημα ισοδυναμει με απορριψη της χρηματοδοτησης και επι πλεον περικοπη δαπανων (περαν των οσων περικοπων εχουν ανακοινωθει επισημα).

Τι θα μπορουσε να γινει; Απλουστατα, η διαδικασια των αδειων να γινεται αποκεντρωμενα απο τα εκαστοτε Τμηματα η Σχολες. Η αρμοδια Γραμματεια θα τσεκαρει αν ο αιτων εχει συμπληρωσει το μεγιστο επιτρεπομενο οριο εκτος εδρας ημερων, και αν ναι, θα δινει την αδεια (αν οχι, οχι). Αυτη η διαδικασια μπορει να τελειωσει σε μερικα λεπτα ανα περιπτωση, αντι για πολλους μηνες που διαρκει σημερα. Αλλα ειπαμε, δεν μας αρεσει το απλο, μας αρεσει το δυσκολο.

Θα μου πειτε παλι, ωχ αδερφε, με τι θεματα ασχολεισαι τωρα, εδω ο κοσμος χανεται. Θεματα ισως πεζα, που ομως δειχνουν ποσο καθυστερημενοι ειμαστε σαν χωρα σε ορισμενα θεματα που αλλοι εχουν λυσει εδω και καιρο (στο ΜΙΤ δεν ειχα ζητησει ποτε αδεια για κανενα απο τα ταξιδια που εκανα- απλα τους ενημερωνα και ημουνα ενταξει με τις υποχρεωσεις μου γενικα, αλλοιως θα με εδιωχναν).

Οσο για το συμπαθες επαγγελμα του Παρεδρου του Ελεγκτικου Συνεδριου, ειναι αυτο ακομη μια απολιθωμενη πτυχη της διυλισεως του κωνωπος, ενω παραλληλα γινεται καταποσις της καμηλου σε πλειστα οσα αλλα θεματα (βλεπε ταξιδια κυβερνητικων στελεχων σε υπερπολυτελη ξενοδοχεια του εξωτερικου, μαυρες τρυπες ΔΕΚΟ, κλπ κλπ).

Μας δουλευουν αγρια, και το ξερουνε.