Ρεζιλι των σκυλιων γιναμε κυριολεκτικα με τις παλινωδιες στο θεμα της εξευρεσης νεου Πρωθυπουργου. Η στιγμιαια ελπιδα οταν την Κυριακη ανακοινωθηκε η συμφωνια των 2 μεγαλων κομματων εσκασε σα φουσκα αμεσως μετα (κατι που δεν μου προκαλεσε εκπληξη). Τα οσα συνεβησαν επιβεβαιωσαν τις εκτιμησεις του προηγουμενου μπλογκ, οτι τα 2 μεγαλα κομματα πρωτα ενδιαφερονται για τους εαυτους τους και την καρεκλα και μετα (ΠΟΛΥ πιο κατω στη λιστα των προτεραιοτητων τους) για την Ελλαδα. Εμετικη αποστροφη για αυτους που μας κυβερνουν η θελουν να μας κυβερνησουν με επιασε παρακολουθωντας τα σχετικα νεα. Απολυτη δικαιωση των οσων ελεγα πριν (και επιεικης ημουνα).
Πολλα οξυμωρα υπαρχουν. Να βρεθουν λεει οι φωστηρες που θα μας βγαλουν απο το πηγαδι, και μετα, αφου το κανουν, να εξαφανιστουν απο προσωπου γης και να αναλαβουν παλι αυτοι που μας εριξαν σ' αυτο. Τοση πεινα για την εξουσια υπαρχει. Εξουσια πανω σε ερειπια βεβαια, γιατι ετσι οπως παμε καπου εκει θα καταληξουμε. Ε ρε, μαυρο που εχετε να φατε.
Παρομοιως καταπτυστη η απαιτηση οτι οι εκλογες πρεπει να γινουν 19/2/2012. Αυτος που θα αναλαβει, αν ειναι σοβαρος, θα πρεπει να μην εχει χρονικο οριζοντα, αλλα οριζοντα πραξεων και αποτελεσματων, να μας βγαλει απο το πηγαδι, ΑΝ βγαινουμε βεβαια.
Να μη βαλουμε λεει (κυριως η ΝΔ) πρωτοκλασσατα στελεχη μας στην Κυβερνηση, ωστε να βγουμε οσο το δυνατο περισσοτερο αλωβητοι απο τη μεταβατικη περιοδο. Να συναινεσουμε στον Πετσαλνικο. Κλασσικα ηττοπαθης και ιδιοτελης σταση, που προτιμα να καταστραφει η χωρα ωστε να το εκμεταλλευτουν κατοπιν πολιτικα, παρα να σωθει και να εκμεταλλευτουν πολιτικα την επιτυχια! Η πολιτικη εκμεταλλευση της καταστροφης ειναι σαφως συμφεροτερη. Ντροπη και αισχος.
Και εαν η Ιταλια δεν μας ειχε εκτοπισει απο το προσκηνιο της επικαιροτητας με τα πολυ ανησυχητικα νεα για τα επιτοκια και τα spreads, το ρεζιλι θα ηταν ακομα μεγαλυτερο. Αν η Ελλαδα θεωρητικα μπορει να σωθει ειτε απο το EFSF, ειτε απο την Τροικα, ειτε στο κατω κατω απο την ιδια τη Γερμανια, η Ιταλια, με το 17% του Ευρωπαικου ΑΕΠ (εναντι 2% της Ελλαδος) ΔΕΝ σωζεται. Και ως φαινεται η επιδημια αρχισε να χτυπαει ΚΑΙ το κατωφλι και της Γαλλιας.
Υποψη οτι η Ιταλια εχει τουλαχιστο καποια βιομηχανια που κατι παραγει, δεν ειναι πατοι σαν και εμας. Αλλα τα μεγεθη χρεους της Ιταλιας ειναι σε αλλη κλιμακα. Αν πεσει η Ιταλια, αντιο ευρω. Και αν αντιο ευρω, καλημερα δραχμη, ακομη και 100 Παπαδημοι να εχουν βρεθει στο μεταξυ. Εκτος πια και αν οι ευρωκλειδοκρατορες κανουν το αδιανοητο, να κοψουν χαρτονομισμα, να εκδοσουν ευρωομολογα και να βαλουν τα θεμελια για τις Ηνωμενες Πολιτειες της Ευρωπης. Μεχρι στιγμης ειναι σταθερα πισω απο τις εξελιξεις. Για να δουμε, θα βγουνε καποτε μπροστα?
Προ αμνημονευτων χρονων, η Ρωμαικη Αυτοκρατορια ηταν η συνεχεια του Ελληνικου πολιτισμου. Οπως τα εφερε η τυχη, η Ιταλια παιρνει ξανα τη σκυταλη απο την Ελλαδα. Απο εδω και περα, το κυριο focus των ενεργειων της Ευρωπαικης Ενωσης περι τα οικονομικα θα ειναι στραμενο στους Ιταλους. Σε μας, ποιος θα δωσει αλλη σημασια. Μας εχουν βαρεθει πια, τη σκωληκοειδη αποφυση της Ευρωπης, με τις απιστευτες γελοιοτητες μας.
Πολλα οξυμωρα υπαρχουν. Να βρεθουν λεει οι φωστηρες που θα μας βγαλουν απο το πηγαδι, και μετα, αφου το κανουν, να εξαφανιστουν απο προσωπου γης και να αναλαβουν παλι αυτοι που μας εριξαν σ' αυτο. Τοση πεινα για την εξουσια υπαρχει. Εξουσια πανω σε ερειπια βεβαια, γιατι ετσι οπως παμε καπου εκει θα καταληξουμε. Ε ρε, μαυρο που εχετε να φατε.
Παρομοιως καταπτυστη η απαιτηση οτι οι εκλογες πρεπει να γινουν 19/2/2012. Αυτος που θα αναλαβει, αν ειναι σοβαρος, θα πρεπει να μην εχει χρονικο οριζοντα, αλλα οριζοντα πραξεων και αποτελεσματων, να μας βγαλει απο το πηγαδι, ΑΝ βγαινουμε βεβαια.
Να μη βαλουμε λεει (κυριως η ΝΔ) πρωτοκλασσατα στελεχη μας στην Κυβερνηση, ωστε να βγουμε οσο το δυνατο περισσοτερο αλωβητοι απο τη μεταβατικη περιοδο. Να συναινεσουμε στον Πετσαλνικο. Κλασσικα ηττοπαθης και ιδιοτελης σταση, που προτιμα να καταστραφει η χωρα ωστε να το εκμεταλλευτουν κατοπιν πολιτικα, παρα να σωθει και να εκμεταλλευτουν πολιτικα την επιτυχια! Η πολιτικη εκμεταλλευση της καταστροφης ειναι σαφως συμφεροτερη. Ντροπη και αισχος.
Και εαν η Ιταλια δεν μας ειχε εκτοπισει απο το προσκηνιο της επικαιροτητας με τα πολυ ανησυχητικα νεα για τα επιτοκια και τα spreads, το ρεζιλι θα ηταν ακομα μεγαλυτερο. Αν η Ελλαδα θεωρητικα μπορει να σωθει ειτε απο το EFSF, ειτε απο την Τροικα, ειτε στο κατω κατω απο την ιδια τη Γερμανια, η Ιταλια, με το 17% του Ευρωπαικου ΑΕΠ (εναντι 2% της Ελλαδος) ΔΕΝ σωζεται. Και ως φαινεται η επιδημια αρχισε να χτυπαει ΚΑΙ το κατωφλι και της Γαλλιας.
Υποψη οτι η Ιταλια εχει τουλαχιστο καποια βιομηχανια που κατι παραγει, δεν ειναι πατοι σαν και εμας. Αλλα τα μεγεθη χρεους της Ιταλιας ειναι σε αλλη κλιμακα. Αν πεσει η Ιταλια, αντιο ευρω. Και αν αντιο ευρω, καλημερα δραχμη, ακομη και 100 Παπαδημοι να εχουν βρεθει στο μεταξυ. Εκτος πια και αν οι ευρωκλειδοκρατορες κανουν το αδιανοητο, να κοψουν χαρτονομισμα, να εκδοσουν ευρωομολογα και να βαλουν τα θεμελια για τις Ηνωμενες Πολιτειες της Ευρωπης. Μεχρι στιγμης ειναι σταθερα πισω απο τις εξελιξεις. Για να δουμε, θα βγουνε καποτε μπροστα?
Προ αμνημονευτων χρονων, η Ρωμαικη Αυτοκρατορια ηταν η συνεχεια του Ελληνικου πολιτισμου. Οπως τα εφερε η τυχη, η Ιταλια παιρνει ξανα τη σκυταλη απο την Ελλαδα. Απο εδω και περα, το κυριο focus των ενεργειων της Ευρωπαικης Ενωσης περι τα οικονομικα θα ειναι στραμενο στους Ιταλους. Σε μας, ποιος θα δωσει αλλη σημασια. Μας εχουν βαρεθει πια, τη σκωληκοειδη αποφυση της Ευρωπης, με τις απιστευτες γελοιοτητες μας.
No comments:
Post a Comment