Χθες μου τηλεφωνησε καποια συναδελφος στο ΕΜΠ για να μου πει οτι διαβασε ενα απο τα μπλογκ μου (δεν καταλαβα ακριβως ποιο, αλλα μαλλον ΑΥΤΟ) και με ρωτησε εαν θα ηθελα να υπογραψω ενα κειμενο υπερ της επιστροφης της Ελλαδας στη δραχμη. Μαζευανε υπογραφες, ειπε.
Την ευχαριστησα και της εξηγησα οτι κατ' αρχας θα επρεπε να δω το οποιοδηποτε κειμενο που καλουμαι να υπογραψω, αλλα (και το πλεον σημαντικο) δεν ημουν και δεν ειμαι υπερ της επιστροφης της Ελλαδας στη δραχμη. Ασχετα εαν πιστευω (και το πιστευω) οτι η πορεια που εχουμε αυτη τη στιγμη, καπου εκει οδηγει. Νομοτελειακα.
Στο συγκεκριμενο θεμα, η γνωμη μου δεν εχει αλλαξει. Ελεγα πχ ευθυς εξαρχης οτι η αρχικη προσεγγιση δεν θα δουλεψει. Βλ. πχ ΕΔΩ. Τουθοπερ και συνεβη. Αργοτερα ειπα για τα 3 μαγικα νουμερα. Και εδω βγηκα αληθινος. Περσι τον Ιουνιο ετολμησα να πω οτι το μεσοπροθεσμο δεν θα δουλεψει και οτι θα προτιμουσα η Βουλη να μην το ψηφιζε. Τα επιχειρηματα ενθεν κακειθεν ηταν ακριβως τα ιδια. Η μεν Βουλη το ψηφισε, αλλα ειναι πλεον παραδεκτο τοις πασι οτι δεν δουλεψε. Φαυλος κυκλος υφεσης και νεων μετρων που επιτεινουν την υφεση. Πχ χαρατσι, κλπ. Που και αυτα αποδεικνυεται οτι δεν δουλευουν. Αλλα ΚΑΝΕΝΑ μετρο για τον περιορισμο του κρατους, για το ανοιγμα των επαγγελματων (βλ. πλασματικο ανοιγμα της αγορας των φορτηγων) και των αγορων (βλ. σταλινικος νομος Κατσελη για το καμποταζ), για την παραξη της φοροδιαφυγης, για τη μειωση της γραφειοκρατιας, πολλω μαλλον για την προσελκυση επενδυσεων και την επανεκκινηση της οικονομιας.
Τωρα η Βουλη καλειται να εγκρινει το νεο μνημονιο, το οποιο βασικα, εκτος απο το PSI, ειναι μια απο τα ιδια. Ιδια αλλα ενισχυμενα βεβαια. Σωρεια επι πλεον περικοπων και νεων φορων, και ακρα του ταφου σιωπη για μετρα που θα βοηθησουν την οικονομια να παρει μπροστα. Δεν χρειαζεται να ειναι καποιος φωστηρας για να καταλαβει οτι και το πακετο αυτο ειναι καταδικασμενο να αποτυχει. Αυτο δεν το λεω μονο εγω, το λενε και ενα σωρο αλλοι, βλ. πχ Krugman ΕΔΩ και ΕΔΩ, και αλλοι ΕΔΩ. Ακομα και οι ιδιοι οι Γερμανοι το λενε, βλ. ΕΔΩ.
Πειτε οτι καποιος αρρωστος (που τη στιγμη αυτη ειναι σε κωμα) εχει την εξης επιλογη: (Α) συνεχιση της θεραπειας του με τα ιδια φαρμακα που τον εφεραν σε κωμα, και μαλιστα σε μεγαλυτερη δοσολογια, αλλα που θα οδηγησουν με μαθηματικη ακριβεια στο θανατο αλλα αργοτερα, και (Β) θανατος τωρα, χωρις την ενδιαμεση ταλαιπωρια και το εξτρα βασανο. Αν ησασταν στενος συγγενης του, ποιο απο τα (Α) η (Β) θα διαλεγατε?
[Αυτο βεβαια υπο την παραδοχη οτι αυτες ειναι οι μονες εναλλακτικες λυσεις, και δεν υπαρχει η λυση (Γ), να αλλαξει η θεραπεια και να σταλουν οι νυν θεραποντες ιατροι στη φυλακη]
Κατι αναλογο συμβαινει με την Ελλαδα, ετσι οπως τιθεται το θεμα αυτες τις μερες. Εδω ο 'θανατος' ειναι η λεγομενη ανεξελεγκτη χρεωκοπια, που πιθανοτατα (χωρις να ειμαι και σιγουρος) θα σημαινε επιστροφη στη δραχμη. Ειναι ο 'μπαμπούλας' που ο κ. Παπαδημος και αυτοι που τον στηριζουν επισειουν, λεγοντας οτι δεν ειναι μπορει να ειναι επιλογη μας, καθοσον δεν θα μπορουμε τοτε να ισοσκελισουμε τον προυπολογισμο μας λογω της υπαρξης πρωτογενους ελλειμματος, αρα δεν θα μπορουμε να πληρωσουμε μισθους, συνταξεις, η να αγορασουμε πετρελαιο και φαρμακα.
Αν αυτο ειναι αληθεια, το ερωτημα ειναι, γιατι δεν ισοσκελιζουμε τον προυπολογισμο απο τωρα? Γιατι δεν κοβουμε αμεσα ολες τις περιττες δαπανες? Γιατι δεν κλεινουμε αχρηστους οργανισμους, δεν απολυουμε αργομισθους, δεν κανουμε αποκρατικοποιησεις, δεν ανοιγουμε τα επαγγελματα, να παρει μπρος η οικονομια?
Με ΑΥΤΑ επρεπε να ειχε ξεκινησει ο ΓΑΠ δυο χρονια πριν, αλλα προτιμησε τους φορους και οριζοντια μετρα 'οποιον παρει ο χαρος- λογω πολιτικου κοστους. Βλεπετε θα στεναχωριοτανε οι διαφοροι συνδικαλισταδες και τα αλλα special interests. Και με ΑΥΤΑ επρεπε να ξεκινησει ο Παπαδημος οταν ανελαβε.
Και, ειναι αραγε σιγουρο οτι θα μπορεσουμε να ισοσκελισουμε τον προυπολογισμο με τη λυση (Α), οπου σχεδον ολα τα λεφτα που θα μας δανειζουνε θα πηγαινουν για την αποπληρωμη των παλαιων δανειων? Και οπου το ΑΕΠ συνεχως θα μικραινει λογω της υφεσης?
Οπως λοιπον ελεγε ο Ρaul, 'this is just not going to work'. Υπο αυτη την εννοια, οπως και τον περασμενο Ιουνιο, ετσι και τωρα, θα ηθελα η Βουλη να ΜΗΝ ψηφισει αυριο υπερ του νεου μνημονιου. Υποψη βεβαια οτι η λυση (Β) μπορει να μας επιβληθει και εκ των εξω, αν το Eurogroup δεν πεισθει για τη βιωσιμοτητα της λυσης (Α). Μεχρι στιγμης, δεν φαινεται να εχει πεισθει.
Για μενα η λυση (Α) ειναι σαφως χειροτερη απο τη λυση (Β). Οχι μονο λογω της μεγαλης ζημιας που θα προκαλεσει ενδιαμεσα, στους ιδιους που την εχουν υποστει μεχρι τωρα, αλλα και σε αλλους ασθενεστερους, αλλα και διοτι το τελικο αποτελεσμα αν παμε αργοτερα στο (Β) θα ειναι χειροτερο. Οσο αργοτερα, τοσο χειροτερο θα ειναι. Αν παμε τωρα, θα εχουμε 100% κουρεμα (sorry Mr. Dallara, but a 'gouli' haircut suits you fine). Αν παμε μετα, θα εχουμε τους ορους του PSI, που στο πλεον αισιοδοξο -εγω θα ελεγα ουτοπικο- σεναριο θα παει το χρεος μας στο 120% του ΑΕΠ το 2020, δηλαδη εκει που ημασταν το 2009. Και με τα ομολογα υπο τη Βρετανικη νομοθεσια. Και με ποιος ξερει με τι αλλες δεσμευσεις. Αλλα προφανως το 120% ειναι ασκηση επι χαρτου, τα νουμερα δεν βγαινουν, ελλειψει αναπτυξιακης διαστασης στο πακετο.
Υπαρχει και το εξης: πως να το κανουμε, μεταξυ των 2 λυσεων προτιμω εκεινη που θα επισυρει τη μεγαλυτερη αρνητικη επιπτωση στους τροικανους. Παντοτε ημουνα φιλοευρωπαιστης, αντισταλινιστης και υπερ των αγορων, αλλα δυστυχως φερουν ΚΑΙ αυτοι (εκτος απο τους δικους μας αχρηστους) τεραστια ευθυνη για τη συνταγη που δεν επιασε, και τη ζημια που προκαλεσε τα 2 τελευταια χρονια, σε οσους την προκαλεσε.
Θα μου πειτε, ειμαι κακος. Τι να κανουμε, ναι ειμαι, οταν καποιος δεν μου φερεται σωστα, δεν εχω την υποχρεωση - ουτε αλλωστε τη δυνατοτητα, να ειμαι το απαυγασμα της ευγενειας και της καλοσυνης.
Και εδω η ζητουμενη λυση ειναι η (Β), καθοσον η (Α) θα δωσει στους τροικανους πολλα περιθωρια αυτες τις επιπτωσεις (για τους ιδιους) να τις περιορισουν σημαντικα. Αυτο αλλωστε ηταν και το βασικο ζητουμενο, με οσα κανανε- και οι δικοι μας ασμενως συναινεσανε- τα 2 τελευταια χρονια. Να μην ξεγελιομαστε.
Τουτων λεχθεντων, μη με βαζετε στο στρατοπεδο των πασης φυσεως νοσταλγων της δραχμης! Ουτε εκεινων που θα αποκομισουν πολιτικα οφελη εαν γινουμε Σομαλια (γιατι μονο ετσι μπορει να εξηγηθει η εμμονη ορισμενων κυκλων με τη δραχμη). Ουτε τελος εκεινων που θα αγορασουν τσαμπα την Ελλαδα με τα λεφτα που εχουν βγαλει εξω. Οσο οι εναλλακτικες λυσεις ειναι η (Α) και η (Β), προτιμω τη (Β).
Πιστευω οτι αγωνια του κοσμου ειναι να ξεφυγει απο το διλημμα (Α) η (Β), και να βρει μια τριτη εναλλακτικη λυση (Γ), που θα βγαλει τη χωρα απο το λακκο τον οποιο ολο και πιο βαθεια σκαβει. Που θα απελευθερωσει τις δημιουργικες δυναμεις του τοπου και θα στειλει τους νυν κυβερνωντες σπιτι τους (η ακομα καλυτερα, καποιους απο αυτους στο φρεσκο).
Αλλα μια τετοια λυση (Γ), ακομα δεν τη βλεπω, αν και θα επρεπε ηδη να ειναι στο τραπεζι απο τους πασης φυσεως Παπαδημους και σια. Με αυτο το δεδομενο, υποψιαζομαι οτι ΕΑΝ υπαρξει η λυση (Γ), μαλλον θα ερθει ΜΕΤΑ τη (Β).
Αρα ΚΑΙ υπο αυτη την εννοια, οσο πιο γρηγορα ερθει η λυση (Β), τοσο το καλυτερο.
ΥΓ. Οποιος μπορεσει να με πεισει οτι η λυση (Α) ειναι καλυτερη απο τη (Β), ευχαριστως να φιλοξενησω την αποψη του.
No comments:
Post a Comment