Δεχομαι συγχαρητηρια. Μεσα στη μαυρη, μιζερη και άραχνη πραγματικοτητα των τελευταιων μηνων, εγραφα τα εξης ως υστερογραφο στο μπλογκ με τον τιτλο "I LOVE SOMALIA" 13/2/2012:
Οταν στην απελπισια σου εξακολουθεις να ελπιζεις, εστω και αν ειναι long shot, ποιος ξερει, κατι μπορει να βγει. Εκανα βεβαια λαθος στη σειρα, μια και επομενη για το θαλαμο των αεριων ειναι η Ισπανια, οχι η Πορτογαλια. Η Ισπανια εχει τεθει πλεον εκτος αγορων και ειναι θεμα χρονου να ενταχθει και αυτη στο μηχανισμο στηριξης της τροικας. Και οταν γινει αυτο, σειρα εχει η Ιταλια. Αλλα ο τρεχων μηχανισμος ουτε κατα διανοια ειναι επαρκης και για τις 2 αυτες χωρες. ΒΛ. ΕΔΩ για τα μεγεθη.
Επομενως οι εξελιξεις ηρθαν πιο γρηγορα απο αυτο που ειχα ελπισει. Δεν ειχα επισης προβλεψει τη νικη Hollande στη Γαλλια, που και αυτη επιταχυνε τα πραγματα.
Ειναι σαφες οτι το κλιμα στην Ευρωπη εχει αλλαξει, και οτι ακομη και οι Γερμανοι εχουν πεισθει οτι αν δεν κανουν κατι δραστικο, και μαλιστα συντομα, τοτε αντιο ευρω και καλημερα μαρκο (οπως αλλωστε και φραγκο, φιορινι, σελινι, πεσετα και -ΝΑΙ- δραχμη).
Η σημερινη υποβαθμιση γερμανικων και αυστριακων τραπεζων (ΒΛ. ΕΔΩ) ειναι αλλη μια ενδειξη οτι το προβλημα επεκτεινεται σιγα-σιγα αλλα σταθερα και προς Γερμανια πλευρα.
Τι σημαινει αυτο για την Ελλαδα? Μα, μια τεραστια ευκαιρια, την οποια μπορουμε να εκμεταλλευτουμε ΜΟΝΟ αν ειμαστε σοβαροι. Η ευκαιρια ειναι το προβλημα μας να ενταχθει σε μια συνολικη Ευρωπαικη λυση. Λυση η οποια εχει ενα ισχυρο πυλωνα αναπτυξης, μια και ειναι σαφες οτι η συνταγη λιτοτητας απετυχε. Λυση η οποια θα συμπληρωσει την ΟΝΕ με την ουσιαστικη οικονομικη ολοκληρωση. Αλλα λυση στην οποια και εμεις θα κανουμε (οπως ελεγα πριν) 'καποιες στοιχειωδεις μεταρρυθμισεις', και δεν θα πουμε "μαγκες συνεχιστε να μας πληρωνετε, εμεις ξαναγυριζουμε στο παρτυ, το οποιο μαλιστα θελουμε ναναι ακομα πιο μεγαλο". Οπως λεει κατα κυριο λογο ο Συριζα, αλλα (σε μικροτερο βαθμο) και αλλα κομματα.
Δεν τα λεω μονο εγω αυτα, περι Ευρωπαικης λυσης.
Βλεπε και Financial Times ΕΔΩ.
Βλεπε και Soros ΕΔΩ.
Η συνολικη αυτη λυση προυποθετει απο πλευρας μας στενη συνεργασια και συνεχη διαλογο με τους Ευρωπαιους εταιρους μας, ωστε να διαμορφωσουμε την κατασταση ετσι οπως μας συμφερει καλυτερα, και οχι τσαμπουκαλικι της μορφης "καταργουμε το μνημονιο και τους εφαρμοστικους νομους- αλλα τα λεφτα λεφτα". Τετοιο ειδος τσαμπουκαλικι ΙΣΩΣ περναει σε καποιες φοιτητικες Γενικες Συνελευσεις στην Ελλαδα. Αλλα στην Ευρωπη δεν προκειται να περασει.
Το θεμα ειναι, μια τετοια ευκαιρια, θα μπορεσουμε να την εκμεταλλευτουμε? Δεν ξερω. Πολυ φοβαμαι πως οχι. Οταν ΝΔ και Συριζα δεν μπορουν να συμφωνησουν πως θα γινει ενα debate, θα μπορεσουν να συμφωνησουν πως θα σωθει η χωρα? Δυσκολο μου φαινεται. Η λογικη λυση θα ηταν ΟΛΑ τα κομματα να αφησουν πισω τις αθλιες μικροκομματικες τακτικες τους και να ενωσουν τις δυναμεις τους για να σωθει ο τοπος. Αλλα αυτο φαινεται ονειρο απατηλο, ετσι οπως πανε τα πραγματα. Δεν φαινονται να ενδιαφερονται για κατι τετοιο.
Εαν η ευκαιρια αυτη περασει ανεκμεταλλευτη, τοτε θα ειμαστε αξιοι της τυχης μας. Θα επιστρεψουμε στην ωραια μας δραχμη, και (ακομα χειροτερα) θα μεταπεσουμε σε 100% Σοβιετικου τυπου διακυβερνηση, με οιονει δημευση της ιδιωτικης ακινητης περιουσιας, πνιξιμο καθε ιχνους επιχειρηματικοτητας, αναληψη ολων των οικονομικων δραστηριοτητων απο το Δημοσιο, και απεραντη φτωχεια. Υποψη οτι σημερα δεν ειμαστε πολυ μακρυα απο το 100%.
Back in the USSR, λοιπον. Και ναι μεν το σχετικο ασμα (ΒΛ. ΕΔΩ) μου φερνει πισω ευχαριστες αναμνησεις απο το γυμνασιο (1968).
ΟΜΩΣ!
Αν αυτη ειναι η προ των πυλων προοπτικη για τη χωρα, ευχαριστω πολυ δεν θα παρω.
ΥΓ Περασα μια βδομαδα στο Hong Kong. Το οποιο απο το 1997 ανηκει στην Κομμουνιστικη Κινα. Ηταν υπερ-αρκετη για να πιστοποιησω ποια χωρα εχει ελευθερη οικονομια και σε ποια επικρατει βαθεια σοβιετια.
"Να σας πω εγω ποια ειναι ισως μια αχτιδα φωτος που βλεπω, μεσα στη
γενικη θολουρα- αλλα και αυτη ειναι long shot: να ακολουθησει η
Πορτογαλια τον ιδιο δρομο με εμας, κατοπιν η Ισπανια, και μετα η Ιταλια
(η πρωτα η Ιταλια και μετα η Ισπανια). Βλ. και ΕΔΩ.
Εαν η υφεση της Ελλαδας γενικευτει, ΚΑΙ εαν εμεις εχουμε κανει καποιες
στοιχειωδεις κινησεις μεταρρυθμισεων, τοτε ΙΣΩΣ καποιοι στη Γερμανια
πεισθουν οτι πρεπει να αλλαξουν τη συνταγη, ωστε να μη διαλυθει το ευρω
και επιστρεψουν στο μαρκο. Αν ειμαστε μονοι μας και δεν κανουμε τιποτα,
forget it."
Οταν στην απελπισια σου εξακολουθεις να ελπιζεις, εστω και αν ειναι long shot, ποιος ξερει, κατι μπορει να βγει. Εκανα βεβαια λαθος στη σειρα, μια και επομενη για το θαλαμο των αεριων ειναι η Ισπανια, οχι η Πορτογαλια. Η Ισπανια εχει τεθει πλεον εκτος αγορων και ειναι θεμα χρονου να ενταχθει και αυτη στο μηχανισμο στηριξης της τροικας. Και οταν γινει αυτο, σειρα εχει η Ιταλια. Αλλα ο τρεχων μηχανισμος ουτε κατα διανοια ειναι επαρκης και για τις 2 αυτες χωρες. ΒΛ. ΕΔΩ για τα μεγεθη.
Επομενως οι εξελιξεις ηρθαν πιο γρηγορα απο αυτο που ειχα ελπισει. Δεν ειχα επισης προβλεψει τη νικη Hollande στη Γαλλια, που και αυτη επιταχυνε τα πραγματα.
Ειναι σαφες οτι το κλιμα στην Ευρωπη εχει αλλαξει, και οτι ακομη και οι Γερμανοι εχουν πεισθει οτι αν δεν κανουν κατι δραστικο, και μαλιστα συντομα, τοτε αντιο ευρω και καλημερα μαρκο (οπως αλλωστε και φραγκο, φιορινι, σελινι, πεσετα και -ΝΑΙ- δραχμη).
Η σημερινη υποβαθμιση γερμανικων και αυστριακων τραπεζων (ΒΛ. ΕΔΩ) ειναι αλλη μια ενδειξη οτι το προβλημα επεκτεινεται σιγα-σιγα αλλα σταθερα και προς Γερμανια πλευρα.
Τι σημαινει αυτο για την Ελλαδα? Μα, μια τεραστια ευκαιρια, την οποια μπορουμε να εκμεταλλευτουμε ΜΟΝΟ αν ειμαστε σοβαροι. Η ευκαιρια ειναι το προβλημα μας να ενταχθει σε μια συνολικη Ευρωπαικη λυση. Λυση η οποια εχει ενα ισχυρο πυλωνα αναπτυξης, μια και ειναι σαφες οτι η συνταγη λιτοτητας απετυχε. Λυση η οποια θα συμπληρωσει την ΟΝΕ με την ουσιαστικη οικονομικη ολοκληρωση. Αλλα λυση στην οποια και εμεις θα κανουμε (οπως ελεγα πριν) 'καποιες στοιχειωδεις μεταρρυθμισεις', και δεν θα πουμε "μαγκες συνεχιστε να μας πληρωνετε, εμεις ξαναγυριζουμε στο παρτυ, το οποιο μαλιστα θελουμε ναναι ακομα πιο μεγαλο". Οπως λεει κατα κυριο λογο ο Συριζα, αλλα (σε μικροτερο βαθμο) και αλλα κομματα.
Δεν τα λεω μονο εγω αυτα, περι Ευρωπαικης λυσης.
Βλεπε και Financial Times ΕΔΩ.
Βλεπε και Soros ΕΔΩ.
Η συνολικη αυτη λυση προυποθετει απο πλευρας μας στενη συνεργασια και συνεχη διαλογο με τους Ευρωπαιους εταιρους μας, ωστε να διαμορφωσουμε την κατασταση ετσι οπως μας συμφερει καλυτερα, και οχι τσαμπουκαλικι της μορφης "καταργουμε το μνημονιο και τους εφαρμοστικους νομους- αλλα τα λεφτα λεφτα". Τετοιο ειδος τσαμπουκαλικι ΙΣΩΣ περναει σε καποιες φοιτητικες Γενικες Συνελευσεις στην Ελλαδα. Αλλα στην Ευρωπη δεν προκειται να περασει.
Το θεμα ειναι, μια τετοια ευκαιρια, θα μπορεσουμε να την εκμεταλλευτουμε? Δεν ξερω. Πολυ φοβαμαι πως οχι. Οταν ΝΔ και Συριζα δεν μπορουν να συμφωνησουν πως θα γινει ενα debate, θα μπορεσουν να συμφωνησουν πως θα σωθει η χωρα? Δυσκολο μου φαινεται. Η λογικη λυση θα ηταν ΟΛΑ τα κομματα να αφησουν πισω τις αθλιες μικροκομματικες τακτικες τους και να ενωσουν τις δυναμεις τους για να σωθει ο τοπος. Αλλα αυτο φαινεται ονειρο απατηλο, ετσι οπως πανε τα πραγματα. Δεν φαινονται να ενδιαφερονται για κατι τετοιο.
Εαν η ευκαιρια αυτη περασει ανεκμεταλλευτη, τοτε θα ειμαστε αξιοι της τυχης μας. Θα επιστρεψουμε στην ωραια μας δραχμη, και (ακομα χειροτερα) θα μεταπεσουμε σε 100% Σοβιετικου τυπου διακυβερνηση, με οιονει δημευση της ιδιωτικης ακινητης περιουσιας, πνιξιμο καθε ιχνους επιχειρηματικοτητας, αναληψη ολων των οικονομικων δραστηριοτητων απο το Δημοσιο, και απεραντη φτωχεια. Υποψη οτι σημερα δεν ειμαστε πολυ μακρυα απο το 100%.
Back in the USSR, λοιπον. Και ναι μεν το σχετικο ασμα (ΒΛ. ΕΔΩ) μου φερνει πισω ευχαριστες αναμνησεις απο το γυμνασιο (1968).
ΟΜΩΣ!
Αν αυτη ειναι η προ των πυλων προοπτικη για τη χωρα, ευχαριστω πολυ δεν θα παρω.
ΥΓ Περασα μια βδομαδα στο Hong Kong. Το οποιο απο το 1997 ανηκει στην Κομμουνιστικη Κινα. Ηταν υπερ-αρκετη για να πιστοποιησω ποια χωρα εχει ελευθερη οικονομια και σε ποια επικρατει βαθεια σοβιετια.
No comments:
Post a Comment