Δεν ειχα προθεση να γραψω πριν απο τις εκλογες, αλλα τι να κανουμε, γραφω ξανα.
Αρχιζω απο μια φωτο που μολις κατεβασα, και που θα μπορουσε να πει κανεις οτι εν πολλοις συνοψιζει την προεκλογικη περιοδο.
Τα λογια περιττα. Πολυς κοσμος οχι μονο δεν πιστευει αυτα που του ταζει ο χαμογελαστος Αντωνης, αλλα αισθανεται και ιδιαιτερη απεχθεια γι αυτα, κρινοντας οτι δεν εχει τιποτα να χασει ψηφιζοντας ΣΥΡΙΖΑ. Για την κατασταση αυτη θα ελεγα κυριος υπευθυνος ειναι ο ιδιος ο Αντωνης, ετσι οπως χειριστηκε την κατασταση απο τις Ευρωεκλογες και μετα, και ιδιως την προεκλογικη καμπανια της ΝΔ.
Επειδη ομως οι περισσοτεροι στην Ελλαδα ζουν στο δικο τους κοσμο, σας συνιστω ιδιαιτερα να δειτε στην ολοτητα του το βιντεο της συζητησης Schäuble, Soros et al στο Davos. ΒΛΕΠΕ ΕΔΩ.
Εκτος απο το Schäuble (ναι, μπορει να μιλαει και Αγγλικα!) ιδιαιτερη εντυπωση μου εκανε ο Ισπανος Υπουργος Οικονομικων, ο οποιος εφερε τη βοηθεια προς την Ελλαδα ως παραδειγμα Ευρωπαικου solidarity. Εμεις, παρα τα προβληματα μας (τα οποια στο μεταξυ λυσαμε), δωσαμε (δανεικα βεβαια) στην Ελλαδα 26 δισ ευρω, ειπε. Αντε τωρα κκ Δραγασακη, Σταθακη, Τσακαλωτο και Μηλιε, να του εξηγησετε οτι καλως τα εδωσε αλλα ΔΕΝ θα τα παρει πισω. Και να δωσει κι αλλα. Θα σας παρουν, και αυτος αλλα και ολοι οι αλλοι, με τις πετρες. Και δικαιως.
Αλλα και να σας τα χαριζανε (που δεν θα το κανουνε), πως θα παρει μπροστα η οικονομια; Οποιαδηποτε ιδιωτικη επενδυση ειναι για το ΣΥΡΙΖΑ αναθεμα. Πιστη του (οπως και του κοσμου που θα τον ψηφισει) φαινεται να ειναι οτι δικαιουμαστε να ειμαστε πλουσιοι χωρις να παραγουμε. Η προσγειωση στην πραγματικοτητα θα ειναι επωδυνη. Το θεμα ειναι, εμεις τι φταιμε.
Και κλεινω με ενα αποσπασμα απο κατι που ειχα γραψει το φθινοπωρο του 1985, δηλ. κοντα 30 χρονια πριν, που ετυχε και ημουνα στην Ελλαδα. Ισως αξιζει να το διαβασετε.
Τόν Οκτώβρη τού 1985, δηλαδή τέσσερεις μήνες μετά τή νίκη της στίς εκλογές, η κυβέρνηση τού ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε μία "δέσμη" (sic) μέτρων γιά τή σταθεροποίηση τής οικονομίας. Είχε προηγηθεί (αμέσως μετά τίς εκλογές) κυβερνητικός ανασχηματισμός, ο οποίος είχε καθαιρέσει τόν πρώην "τσάρο" τής οικονομίας Αρσένη καί τόν είχε αντικαταστήσει μέ τόν Σημίτη. Πολλά γράφτηκαν γιά τήν αλλαγή αυτή, αλλά φαίνεται ότι ο Παπανδρέου ήθελε κάποιον σάν τό Σημίτη (έμπιστο τού κόμματος) γιά νά επιβάλει μέ επιτυχία τά "σκληρά" μέτρα γιά τή σταθεροποίηση τής οικονομίας. Τό ότι τέτοια μέτρα αργά ή γρήγορα έπρεπε νά ληφθούν ήταν κοινό μυστικό. Η κατάσταση τής Ελληνικής οικονομίας δέν είχε καί πολλά περιθώρια γιά περαιτέρω καθυστέρηση. Τεράστια ελλείμματα στό εμπορικό ισοζύγιο (οι εξαγωγές συνέχεια μίκραιναν καί οι εισαγωγές μεγάλωναν) καί στόν κρατικό ισολογισμό, συνεχής διολίσθηση τής δραχμής έναντι όλων σχεδόν τών νομισμάτων, χαμηλή παραγωγικότητα, κ.λ.π., κ.λ.π. 'Ηταν σαφές σέ όλους ότι άν η κατάσταση αυτή συνεχιζόταν, η Ελλάδα θά αναγκαζόταν αργά ή γρήγορα νά προσφύγει στό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τό οποίο θά μάς έβαζε τά δύο πόδια σέ ένα παπούτσι. Γιά τό ΠΑΣΟΚ μιά τέτοια προσφυγή στό Δ.Ν.Τ. (τό οποίο είχε ανέκαθεν χαρακτηρίσει σάν σύλλογο τοκογλύφων ιμπεριαλιστών κ.λ.π.) θά 'ταν ομολογουμένως μεγάλο ρεζιλίκι. Απ' τήν άλλη μεριά, ο μόνος τρόπος νά καλυφθούν τά μεγάλα ελλείμματα ήταν ο δανεισμός από τό εξωτερικό (μεγάλο μέρος τών δανείων καταναλώνεται μόνο καί μόνο στό νά ξεπληρωθούν άλλα δάνεια, παλιότερα). 'Ομως ποιός θά μάς δάνειζε, τέτοια χάλια πού είχε η οικονομία; 'Ηταν λοιπόν σαφές ότι κάποια μέτρα έπρεπε νά ληφθούν, άν μή τι άλλο, γιά νά πεισθούν οι όποιοι δανειστές
ότι κάτι γίνεται γιά νά βάλουμε κάποια τάξη στό σπίτι μας. 'Ετσι (ή
κάπως έτσι) ανακοινώθηκε η σειρά μέτρων τού Οκτωβρίου. Υποτίμηση τής δραχμής κατά 15%, δραστικός περιορισμός τής ΑΤΑ, προκαταβολές μέχρι 80% γιά ορισμένα είδη εισαγομένων προϊόντων, κ.λ.π.
Μπροστά στό δίλημμα τί οικονομικά μέτρα θά έπαιρνε, ο Παπανδρέου ήξερε ότι έπρεπε νά περάσει από τή Σκύλα καί τή Χάρυβδη. Η Σκύλα θά τόν έτρωγε (καί όλους μας άλλωστε) άν έπαιρνε πολύ ασθενή οικονομικά μέτρα (οπότε η οικονομία θά πήγαινε εντελώς κατά διαβόλου καί στό τέλος θά προσφεύγαμε στό Δ.Ν.Τ.). Απ' τήν άλλη μεριά (Χάρυβδη) άν έπαιρνε πολύ
σκληρά μέτρα, η οικονομία κάποτε θά 'φτιαχνε, αλλά θά τού στοίχιζε άμεσα πολιτικά. Εγώ νομίζω ότι τό καλύτερο πού θά μπορούσε νά κάνει θά 'ταν νά πήγαινε προς τό μέρος τής Χάρυβδης, διότι η πρόσφατη νίκη του στίς εκλογές τού είχε δώσει τή δυνατότητα νά κάνει ό,τι θέλει στή Βουλή. Η χειρότερη δυνατή επιλογή θά 'ταν νά 'παιρνε ημίμετρα, πού ούτε τήν οικονομία θά 'ταν δυνατό νά ανορθώσουν, ούτε περιθώρια γιά πολιτική συναίνεση θά παρείχαν. Δυστυχώς, τά μέτρα πού ανακοινώθηκαν ήταν πράγματι ημίμετρα. Καί τής κακομοίρας έγινε πολιτικώς, καί μιά τρύπα στό νερό από οικονομικής πλευράς.
Τη συνεχεια, καποια χρονια μετα, την ξερουμε. Για να μη λεμε οτι ολα εγιναν ξαφνικα και δεν φταιμε σε τιποτα.
ΑΝΤΕ, ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ ΚΑΙ ΔΑΓΚΩΤΗ!!
Αρχιζω απο μια φωτο που μολις κατεβασα, και που θα μπορουσε να πει κανεις οτι εν πολλοις συνοψιζει την προεκλογικη περιοδο.
Τα λογια περιττα. Πολυς κοσμος οχι μονο δεν πιστευει αυτα που του ταζει ο χαμογελαστος Αντωνης, αλλα αισθανεται και ιδιαιτερη απεχθεια γι αυτα, κρινοντας οτι δεν εχει τιποτα να χασει ψηφιζοντας ΣΥΡΙΖΑ. Για την κατασταση αυτη θα ελεγα κυριος υπευθυνος ειναι ο ιδιος ο Αντωνης, ετσι οπως χειριστηκε την κατασταση απο τις Ευρωεκλογες και μετα, και ιδιως την προεκλογικη καμπανια της ΝΔ.
Επειδη ομως οι περισσοτεροι στην Ελλαδα ζουν στο δικο τους κοσμο, σας συνιστω ιδιαιτερα να δειτε στην ολοτητα του το βιντεο της συζητησης Schäuble, Soros et al στο Davos. ΒΛΕΠΕ ΕΔΩ.
Εκτος απο το Schäuble (ναι, μπορει να μιλαει και Αγγλικα!) ιδιαιτερη εντυπωση μου εκανε ο Ισπανος Υπουργος Οικονομικων, ο οποιος εφερε τη βοηθεια προς την Ελλαδα ως παραδειγμα Ευρωπαικου solidarity. Εμεις, παρα τα προβληματα μας (τα οποια στο μεταξυ λυσαμε), δωσαμε (δανεικα βεβαια) στην Ελλαδα 26 δισ ευρω, ειπε. Αντε τωρα κκ Δραγασακη, Σταθακη, Τσακαλωτο και Μηλιε, να του εξηγησετε οτι καλως τα εδωσε αλλα ΔΕΝ θα τα παρει πισω. Και να δωσει κι αλλα. Θα σας παρουν, και αυτος αλλα και ολοι οι αλλοι, με τις πετρες. Και δικαιως.
Αλλα και να σας τα χαριζανε (που δεν θα το κανουνε), πως θα παρει μπροστα η οικονομια; Οποιαδηποτε ιδιωτικη επενδυση ειναι για το ΣΥΡΙΖΑ αναθεμα. Πιστη του (οπως και του κοσμου που θα τον ψηφισει) φαινεται να ειναι οτι δικαιουμαστε να ειμαστε πλουσιοι χωρις να παραγουμε. Η προσγειωση στην πραγματικοτητα θα ειναι επωδυνη. Το θεμα ειναι, εμεις τι φταιμε.
Και κλεινω με ενα αποσπασμα απο κατι που ειχα γραψει το φθινοπωρο του 1985, δηλ. κοντα 30 χρονια πριν, που ετυχε και ημουνα στην Ελλαδα. Ισως αξιζει να το διαβασετε.
Τόν Οκτώβρη τού 1985, δηλαδή τέσσερεις μήνες μετά τή νίκη της στίς εκλογές, η κυβέρνηση τού ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε μία "δέσμη" (sic) μέτρων γιά τή σταθεροποίηση τής οικονομίας. Είχε προηγηθεί (αμέσως μετά τίς εκλογές) κυβερνητικός ανασχηματισμός, ο οποίος είχε καθαιρέσει τόν πρώην "τσάρο" τής οικονομίας Αρσένη καί τόν είχε αντικαταστήσει μέ τόν Σημίτη. Πολλά γράφτηκαν γιά τήν αλλαγή αυτή, αλλά φαίνεται ότι ο Παπανδρέου ήθελε κάποιον σάν τό Σημίτη (έμπιστο τού κόμματος) γιά νά επιβάλει μέ επιτυχία τά "σκληρά" μέτρα γιά τή σταθεροποίηση τής οικονομίας. Τό ότι τέτοια μέτρα αργά ή γρήγορα έπρεπε νά ληφθούν ήταν κοινό μυστικό. Η κατάσταση τής Ελληνικής οικονομίας δέν είχε καί πολλά περιθώρια γιά περαιτέρω καθυστέρηση. Τεράστια ελλείμματα στό εμπορικό ισοζύγιο (οι εξαγωγές συνέχεια μίκραιναν καί οι εισαγωγές μεγάλωναν) καί στόν κρατικό ισολογισμό, συνεχής διολίσθηση τής δραχμής έναντι όλων σχεδόν τών νομισμάτων, χαμηλή παραγωγικότητα, κ.λ.π., κ.λ.π. 'Ηταν σαφές σέ όλους ότι άν η κατάσταση αυτή συνεχιζόταν, η Ελλάδα θά αναγκαζόταν αργά ή γρήγορα νά προσφύγει στό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τό οποίο θά μάς έβαζε τά δύο πόδια σέ ένα παπούτσι. Γιά τό ΠΑΣΟΚ μιά τέτοια προσφυγή στό Δ.Ν.Τ. (τό οποίο είχε ανέκαθεν χαρακτηρίσει σάν σύλλογο τοκογλύφων ιμπεριαλιστών κ.λ.π.) θά 'ταν ομολογουμένως μεγάλο ρεζιλίκι. Απ' τήν άλλη μεριά, ο μόνος τρόπος νά καλυφθούν τά μεγάλα ελλείμματα ήταν ο δανεισμός από τό εξωτερικό (μεγάλο μέρος τών δανείων καταναλώνεται μόνο καί μόνο στό νά ξεπληρωθούν άλλα δάνεια, παλιότερα). 'Ομως ποιός θά μάς δάνειζε, τέτοια χάλια πού είχε η οικονομία; 'Ηταν λοιπόν σαφές ότι κάποια μέτρα έπρεπε νά ληφθούν, άν μή τι άλλο, γιά νά πεισθούν οι όποιοι δανειστές
ότι κάτι γίνεται γιά νά βάλουμε κάποια τάξη στό σπίτι μας. 'Ετσι (ή
κάπως έτσι) ανακοινώθηκε η σειρά μέτρων τού Οκτωβρίου. Υποτίμηση τής δραχμής κατά 15%, δραστικός περιορισμός τής ΑΤΑ, προκαταβολές μέχρι 80% γιά ορισμένα είδη εισαγομένων προϊόντων, κ.λ.π.
Μπροστά στό δίλημμα τί οικονομικά μέτρα θά έπαιρνε, ο Παπανδρέου ήξερε ότι έπρεπε νά περάσει από τή Σκύλα καί τή Χάρυβδη. Η Σκύλα θά τόν έτρωγε (καί όλους μας άλλωστε) άν έπαιρνε πολύ ασθενή οικονομικά μέτρα (οπότε η οικονομία θά πήγαινε εντελώς κατά διαβόλου καί στό τέλος θά προσφεύγαμε στό Δ.Ν.Τ.). Απ' τήν άλλη μεριά (Χάρυβδη) άν έπαιρνε πολύ
σκληρά μέτρα, η οικονομία κάποτε θά 'φτιαχνε, αλλά θά τού στοίχιζε άμεσα πολιτικά. Εγώ νομίζω ότι τό καλύτερο πού θά μπορούσε νά κάνει θά 'ταν νά πήγαινε προς τό μέρος τής Χάρυβδης, διότι η πρόσφατη νίκη του στίς εκλογές τού είχε δώσει τή δυνατότητα νά κάνει ό,τι θέλει στή Βουλή. Η χειρότερη δυνατή επιλογή θά 'ταν νά 'παιρνε ημίμετρα, πού ούτε τήν οικονομία θά 'ταν δυνατό νά ανορθώσουν, ούτε περιθώρια γιά πολιτική συναίνεση θά παρείχαν. Δυστυχώς, τά μέτρα πού ανακοινώθηκαν ήταν πράγματι ημίμετρα. Καί τής κακομοίρας έγινε πολιτικώς, καί μιά τρύπα στό νερό από οικονομικής πλευράς.
Τη συνεχεια, καποια χρονια μετα, την ξερουμε. Για να μη λεμε οτι ολα εγιναν ξαφνικα και δεν φταιμε σε τιποτα.
ΑΝΤΕ, ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ ΚΑΙ ΔΑΓΚΩΤΗ!!
No comments:
Post a Comment