Αντιγραφω εδω μια ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΗ επιστολη μου στην Καθημερινη, 26/8/2009, με αφορμη τα εγκαινια του Μουσειου της Ακροπολης περιπου 2 μηνες πριν (τοσο πηρε για να δημοσιευτει η επιστολη). Πριν απο την κριση, πριν απο τα μνημονια, και πριν απο το "λεφτα υπαρχουνε". Η επιστολη, την οποια υπεγραψα κανονικα με το ονομα μου, ελεγε τα εξης.
"Συγχωρέστε με, αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω προς τι η όλη αυτάρεσκη φασαρία για το Μουσείο της Ακρόπολης. Εντάξει, είναι εντυπωσιακό και προφανώς και έπρεπε να γίνει, και μάλιστα καλό, για να αναδείξουμε τι είχαν κάνει οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (κάλλιο αργά παρά ποτέ). Αλλά: Δεν δείχνει ταυτόχρονα αυτό την τεράστια κατρακύλα μας όλα αυτά τα χρόνια; Είμαστε σήμερα, έστω και απειροελάχιστα, κοντά σε αυτό που ήμασταν τότε;
Πώς συγκρινόμαστε άραγε με τους αρχαίους Ελληνες; Και πώς συγκρινόμαστε με αυτούς που ήταν «βάρβαροι» τότε; Σε ποιο τομέα είμαστε world leader σαν χώρα; Μήπως σε θέματα παιδείας, επιστήμης, έρευνας, πολιτισμού, ή τεχνολογίας; Θα μου επιτρέψετε να γελάσω. Με πολύ λίγες εξαιρέσεις, κυριαρχούν η αναξιοκρατία, το ρουσφέτι, η λούφα, και η «αρπαχτή». Το έδαφος για όποιον απορρίπτει τα ανωτέρω είναι τραχύ και ανώμαλο. Για όποιον τα ενστερνίζεται, είναι παράδεισος. Αν μας έβλεπαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, θα αισθάνονταν ντροπή για το κατάντημά μας.
Ωραίες λοιπόν οι φιέστες, αλλά δεν κρύβουν την πικρή αλήθεια. Ισα ίσα, την αναδεικνύουν ακόμα περισσότερο. Αν έχω άδικο, πείτε μου."
Πολλοι ανθρωποι με ειχαν ψεξει τοτε για την επιστολη αυτη. Οτι ημουν αναλγητος, οτι τα εβλεπα μαυρα, οτι χαλαγα τη σουπα, οτι εκανα κακοπιστη κριτικη στην κυβερνηση, και δεν ξερω τι αλλο. Εξαιρεση ηταν ενας αναγνωστης της Καθημερινης που με συνεχαρη.
6+ χρονια μετα, ποια ειναι η κατασταση της χωρας? Ειναι καλυτερη η χειροτερη απο το 2009? Ο καθενας ας κρινει μονος του. Χαρηκα παντως που διαβασα το σημερινο αρθρο του Τασου Γιαννιτση στην Καθημερινη, ΒΛΕΠΕ ΕΔΩ, που με καπως περισσοτερα λογια, και με καλυτερη τεκμηριωση, ουσιαστικα λεει το ιδιο πραγμα. Υποψη οτι ειναι ο ιδιος Γιαννιτσης που καμμια 15 χρονια πριν, προσπαθησε να δωσει λυση στο ασφαλιστικο, αλλα πηγανε να τον φανε.
Αποψη μου ηταν και ειναι οτι η βασικη κριση της χωρας δεν ειναι οικονομικη, αλλα ηθικη. Κριση αξιων, απορροια και συμπτωμα της οποιας ειναι η οικονομικη κριση. Η ηθικη κριση δεν ξερω απο ποτε χρονολογειται και πως καταληξαμε σ' αυτην, αλλοι ειναι πλεον καταλληλοι να κρινουν και να πουν. Ισως απο την εποχη της χουντας, οχι οτι τα πραγματα ηταν εξαιρετικα ροδινα πιο πριν.
Ας αναρωτηθουμε, τι ρολο παιζουν αημερα στην ελληνικη κοινωνια, και κυριως στην εκαστοτε πολιτικη ηγεσια (κυβερνηση και αντιπολιτευση) εννοιες οπως (σε τυχαια σειρα, μη εγκυκλοπαιδικη λιστα)
- Εργατικοτητα
- Ευγενεια
- Τιμιοτητα
- Φιλοτιμο
- Φιλομαθεια
- Αλληλεγγυη
- Αξιοπρεπεια
- Δικαιοσυνη
- Αξιοκρατια
- Αριστεια
- Ευσυνειδησια
- Υπευθυνοτητα
- Σεμνοτητα
- Εξωστρεφεια
- Μετριοφροσυνη
- Υπομονη
- Σεβασμος
- Ευαισθησια
Εαν αυτο που λεω ισχυει, η εξοδος απο την κριση δεν μπορει παρα να προελθει απο μια εθνικη προσπαθεια να εχουμε περισσοτερα απο τα ως ανω. Διοτι ο συνεχιζομενος κατηφορος μονο ενα τελικο αποτελεσμα μπορει να εχει.
Μια τετοια προσπαθεια θα ειναι δυσκολη, και δεν ξερω ποιες ειναι οι πιθανοτητες να πετυχει. Δεν ξερω καν ποιος θα μπορουσε να την ξεκινησει. Η ποιοι. Και με ποιο τροπο.
Αλλα εστω και καποια μικρη προοδος να επιτευχθει, νομιζω οτι θα ειναι ενα μεγαλο βημα μπροστα.
Ισως η μικρη αυτη προοδος ειναι να διαγνωσθει οτι αυτη ειναι η πραγματικη ριζα του προβληματος μας, και οχι τα ελλειμματα, τα μνημονια και το ασφαλιστικο.
Κατα ποσο βεβαια κατι τετοιο μπορει να γινει και ποτε, δεν ειμαι σε θεση να το ξερω.
No comments:
Post a Comment