Λοιπον, αποφασισα να αλλαξω το motto μου.
Το παλιο ηταν "Απο εδω και περα, κανετε ο,τι θελετε."
Το καινουργο ειναι "I am still standing."
Αφορμες για το νεο motto ηταν βασικα δυο:
1. Η ταινια Rocketman για τη ζωη του Elton John, η οποια τελειωνει με το τραγουδι "I'm still standing," το οποιο μου αρεσει και θεωρω οτι με εκφραζει για διαφορους λογους. Iδου ΕΔΩ μια εξαιρετικη εκδοση του τραγουδιου απο τον ιδιο τον Elton, ο οποιος προφανως ειναι πολυ καλυτερος απο τον Taron Egerton που τον υποδυεται στην ταινια.
2. Οτι παρα το φοβο μου για τα αεροπορικα ταξιδια και παρα το οτι προσφατα ειχα μια ακρα σοκαριστικη εμπειρια σε μια πτηση (βλ. πιο κατω), I am still standing.
Για το φοβο μου για της πτησεις τα εχουμε ξαναπει. Πχ βλεπε ΕΔΩ. Για καποιους τετοιος φοβος δεν υπαρχει, αρα μαλλον αυτοι με θεωρουν ουφο. Ας με θεωρουν, δεν με πειραζει. Καποιοι αλλοι φοβουνται τοσο πολυ, που εχουν σταματησει να πετανε. Εγω, ΚΑΙ φοβαμαι ΚΑΙ πεταω. Γενικα προκειται περι (μαλλον ανιατης) αρρωστειας, η οποια μου ηρθε σταδιακα, τελη της δεκαετιας του 70 (πριν 40 χρονια!), μετα απο καποιες ασχημες πτησεις. Απο τοτε ΔΕΝ εχει περασει, μπορω δε να πω οτι πριν μερικα χρονια ηταν χειροτερα (πχ καποτε ακυρωσα μια πτηση γιατι εβρεχε στον προορισμο (!), και μια αλλη την τελευταια στιγμη ενω ειχα ηδη παει στο αεροδρομιο).
Αλλα ποτε δεν σταματησα να πεταω, το δε προγραμμα ταξιδιων μου καθε αλλο παρα ελαφρυ ειναι (πχ περσι ειχα 60 πτησεις). Και φετο δεν ειναι λιγες. Παγια αποψη μου ειναι οτι καποιος πρεπει να μου δωσει βραβειο ανδρειας.
Η τελευταια μου εμπειρια ηταν πριν λιγες μερες, οταν σε μια πτηση που ξεκινησε καλα, μπηκαμε σε ενα συννεφο και το αεροπλανο εκανε καποια κουνηματα που προς στιγμην με επεισαν 100% (αλλα οχι μονο εμενα) οτι θα επεφτε. Ο κοσμος κυριολεκτικα ΟΥΡΛΙΑΖΕ, αρα δεν ηταν αποκυημα της φαντασιας μου. Ευτυχως δεν κρατησε πολυ. Αλλα ηταν οντως μια σοκαριστικη εμπειρια.
Μετα την πτηση αυτη, ειλικρινα σκεφτηκα να σταματησω να πεταω, ασε που ειχα αρκετο φοβο πως θα ηταν η επομενη πτηση. Σκεφτηκα βεβαια οτι μια και τετοια περιστατικα ειναι σχετικα σπανια, μαλλον η επομενη πτηση θα ηταν οκ. Αυτο και εγινε, ηταν οντως μια χαρα, τουλαχιστο σε σχεση με την προηγουμενη.
Δεν ξερω εαν τελικα μπορεσω να ξεπερασω το φοβο μου για τις πτησεις. Ξερω οτι στατιστικα ειναι πολυ σπανιο να εμπλακεις σε θανατηφορο ατυχημα (η πιθανοτητα ανα πτηση ειναι περι το 1 στα 8 εκατομμυρια). Αλλα η ψυχολογια δεν βασιζεται στη λογικη. Βασικα δεν το βλεπω να το ξεπερναω. Αυτο που ευχομαι ειναι να βρεθει τροπος να μπορω να διαχειριστω στοιχειωδως την κατασταση. Κατι προσπαθω κουτσα στραβα, αλλα το προβλημα δεν το εχω ακομα λυσει, και μπορει και να μην το λυσω και ποτέ.
Ανεξαρτητα απο ολα αυτο, και μεχρι στιγμης τουλαχιστο, I am still standing.
ΥΓ1 Παρα το φοβο, βλεπε και προηγουμενα μπλογκ με landing videos (εχω μεγαλη συλλογη), βλεπε ΕΔΩ και ΕΔΩ. Υποψη οτι δεν εχω κανενα video με απογειωση!
ΥΓ2 Still standing yes; but I need to slow down.
YΓ3 Φωτο απο τη συγκεκριμενη πτηση (προς το τελος της)
ΥΓ4 Self-explanatory
Το παλιο ηταν "Απο εδω και περα, κανετε ο,τι θελετε."
Το καινουργο ειναι "I am still standing."
Αφορμες για το νεο motto ηταν βασικα δυο:
1. Η ταινια Rocketman για τη ζωη του Elton John, η οποια τελειωνει με το τραγουδι "I'm still standing," το οποιο μου αρεσει και θεωρω οτι με εκφραζει για διαφορους λογους. Iδου ΕΔΩ μια εξαιρετικη εκδοση του τραγουδιου απο τον ιδιο τον Elton, ο οποιος προφανως ειναι πολυ καλυτερος απο τον Taron Egerton που τον υποδυεται στην ταινια.
2. Οτι παρα το φοβο μου για τα αεροπορικα ταξιδια και παρα το οτι προσφατα ειχα μια ακρα σοκαριστικη εμπειρια σε μια πτηση (βλ. πιο κατω), I am still standing.
Για το φοβο μου για της πτησεις τα εχουμε ξαναπει. Πχ βλεπε ΕΔΩ. Για καποιους τετοιος φοβος δεν υπαρχει, αρα μαλλον αυτοι με θεωρουν ουφο. Ας με θεωρουν, δεν με πειραζει. Καποιοι αλλοι φοβουνται τοσο πολυ, που εχουν σταματησει να πετανε. Εγω, ΚΑΙ φοβαμαι ΚΑΙ πεταω. Γενικα προκειται περι (μαλλον ανιατης) αρρωστειας, η οποια μου ηρθε σταδιακα, τελη της δεκαετιας του 70 (πριν 40 χρονια!), μετα απο καποιες ασχημες πτησεις. Απο τοτε ΔΕΝ εχει περασει, μπορω δε να πω οτι πριν μερικα χρονια ηταν χειροτερα (πχ καποτε ακυρωσα μια πτηση γιατι εβρεχε στον προορισμο (!), και μια αλλη την τελευταια στιγμη ενω ειχα ηδη παει στο αεροδρομιο).
Αλλα ποτε δεν σταματησα να πεταω, το δε προγραμμα ταξιδιων μου καθε αλλο παρα ελαφρυ ειναι (πχ περσι ειχα 60 πτησεις). Και φετο δεν ειναι λιγες. Παγια αποψη μου ειναι οτι καποιος πρεπει να μου δωσει βραβειο ανδρειας.
Η τελευταια μου εμπειρια ηταν πριν λιγες μερες, οταν σε μια πτηση που ξεκινησε καλα, μπηκαμε σε ενα συννεφο και το αεροπλανο εκανε καποια κουνηματα που προς στιγμην με επεισαν 100% (αλλα οχι μονο εμενα) οτι θα επεφτε. Ο κοσμος κυριολεκτικα ΟΥΡΛΙΑΖΕ, αρα δεν ηταν αποκυημα της φαντασιας μου. Ευτυχως δεν κρατησε πολυ. Αλλα ηταν οντως μια σοκαριστικη εμπειρια.
Μετα την πτηση αυτη, ειλικρινα σκεφτηκα να σταματησω να πεταω, ασε που ειχα αρκετο φοβο πως θα ηταν η επομενη πτηση. Σκεφτηκα βεβαια οτι μια και τετοια περιστατικα ειναι σχετικα σπανια, μαλλον η επομενη πτηση θα ηταν οκ. Αυτο και εγινε, ηταν οντως μια χαρα, τουλαχιστο σε σχεση με την προηγουμενη.
Δεν ξερω εαν τελικα μπορεσω να ξεπερασω το φοβο μου για τις πτησεις. Ξερω οτι στατιστικα ειναι πολυ σπανιο να εμπλακεις σε θανατηφορο ατυχημα (η πιθανοτητα ανα πτηση ειναι περι το 1 στα 8 εκατομμυρια). Αλλα η ψυχολογια δεν βασιζεται στη λογικη. Βασικα δεν το βλεπω να το ξεπερναω. Αυτο που ευχομαι ειναι να βρεθει τροπος να μπορω να διαχειριστω στοιχειωδως την κατασταση. Κατι προσπαθω κουτσα στραβα, αλλα το προβλημα δεν το εχω ακομα λυσει, και μπορει και να μην το λυσω και ποτέ.
Ανεξαρτητα απο ολα αυτο, και μεχρι στιγμης τουλαχιστο, I am still standing.
ΥΓ1 Παρα το φοβο, βλεπε και προηγουμενα μπλογκ με landing videos (εχω μεγαλη συλλογη), βλεπε ΕΔΩ και ΕΔΩ. Υποψη οτι δεν εχω κανενα video με απογειωση!
ΥΓ2 Still standing yes; but I need to slow down.
YΓ3 Φωτο απο τη συγκεκριμενη πτηση (προς το τελος της)
ΥΓ4 Self-explanatory
No comments:
Post a Comment