Ο σοκαριστικος θανατος του Kobe Bryant οταν κατεπεσε και καταστραφηκε το ελικοπτερο που μετεφερε αυτον, την κορη του και 7 ακομη ατομα ειναι μια ανατριχιαστικη υπενθυμιση σε ολους μας ποσο ευθραυστη ειναι η ανθρωπινη ζωη, και ποσο τυχεροι ειναι ολοι εκεινοι που καταφερνουν να διαβουν το μονοπατι αυτο αποφευγοντας τα πασης φυσεως ναρκοπεδια που μπορουν να παρουσιαστουν ενδιαμεσα. Βεβαια, σε καποια φαση ολοι μας θα πατησουμε την τελικη ναρκη, το θεμα ομως ειναι αυτο καπως να τραιναρει.
Απο μια αποψη, το ποσες φορες θα τη γλυτωσουμε και μεχρι ποτε, ειναι πολλες φορες θεμα τυχης. Απο μια αλλη αποψη, την τυχη τη διαμορφωνουμε σε μεγαλο βαθμο εμεις οι ιδιοι. Πχ εαν ο Ayrton Senna δεν ηταν οδηγος Formula 1 η ειχε αποσυρθει το 1993, πολυ πιθανο να ζουσε ακομα σημερα. Ο Michael Schumacher oμως που ητανε στο ιδιο επαγγελμα, τραυματιστηκε σοβαρα οχι οδηγωντας Formula 1 αλλα κανοντας σκι. Ενας οδηγος που μεθαει και μετα καθεται στο τιμονι και παει με 200, προκαλει την τυχη του, και η Ελλαδα ειναι απο τις χωρες με πολυ κακα στατιστικα στα οδικα ατυχηματα, τα οποια αδικα στοιχιζουν τη ζωη σε ενα σωρο κοσμο. To να μειωσουμε τετοια ατυχηματα ειναι καθαρα στο χερι μας. Οπως αλλωστε στο χερι μας ειναι να αποφευγουμε (οσο μπορουμε βεβαια) αλλους κινδυνους, πχ να μην καπνιζουμε (καπνο και αλλες ουσιες), να μην παιρνουμε ναρκωτικα, να τρωμε υγιεινα, να φροντιζουμε γενικα τον εαυτο μας, κλπ. Απο εκει και περα, ποτε δεν μπορουμε να αποκλεισουμε να μας πατησει ενα αυτοκινητο οταν διασχιζουμε το δρομο, να μας χτυπησει κεραυνος, να μας πεσει ενα κεραμιδι στο κεφαλι, να πεσουμε σε καποια τρυπα στο δρομο, να μας φαει καποιος καρχαριας η καποιος κροκοδειλος, να μας τσιμπησει καποιο φιδι, η ακομη και να μας δολοφονησει καποιος τρελλος (η ακομα και πληρωμενος δολοφονος).
Τα αιτια που οδηγησαν το ελικοπτερο του Kobe να πεσει θα γινουν γνωστα σε καποια φαση. Σιγουρα ο ιδιος δεν ειχε καμμια ευθυνη για το ατυχημα, ουτε αλλωστε οι υπολοιποι επιβατες (για τον πιλοτο ειναι ακομη νωρις να πει κατι καποιος). Εμενα προσωπικα δεν μου αρεσουν τα ελικοπτερα (μια φορα εχω μπει σε ελικοπτερο ολη κι ολη). Γενικα δεν μου αρεσει να πεταω, και τα ελικοπτερα μου αρεσουν ακομη λιγοτερο απο τα αεροπλανα (σας εχω πει σχετικα).
Η λυση σε ολα αυτα προφανως δεν ειναι να μπει καποιος σε μια γυαλα η να μη βγαινει ποτε απο το σπιτι του για να μην του συμβει κατι απο τα ως ανω. Αλλα οτι πρεπει να προσεχουμε οσο μπορουμε, πρεπει.
Επανερχομενος στον Kobe, μου ηταν ιδιαιτερα συμπαθης και στεναχωρηθηκα ιδιαιτερα που εχασε τη ζωη του. Οπως αλλωστε και ολος ο κοσμος. Υποθετω βεβαια οτι σαν τον Kobe υπαρχουν και αλλοι πολλοι, εν πολλοις αγνωστοι, που εχουν παρομοια μοιρα επι καθημερινης βασεως. To ιδιο αδικη ειναι η μοιρα και γι αυτους, οπως ηταν και για τον Kobe.
Για ποιο λογο τωρα ο θανατος του Kobe ηταν αφορμη να γραψω τα ανωτερω, δεν το εχω ακομα προσδιορισει επακριβως.
RIP
Απο μια αποψη, το ποσες φορες θα τη γλυτωσουμε και μεχρι ποτε, ειναι πολλες φορες θεμα τυχης. Απο μια αλλη αποψη, την τυχη τη διαμορφωνουμε σε μεγαλο βαθμο εμεις οι ιδιοι. Πχ εαν ο Ayrton Senna δεν ηταν οδηγος Formula 1 η ειχε αποσυρθει το 1993, πολυ πιθανο να ζουσε ακομα σημερα. Ο Michael Schumacher oμως που ητανε στο ιδιο επαγγελμα, τραυματιστηκε σοβαρα οχι οδηγωντας Formula 1 αλλα κανοντας σκι. Ενας οδηγος που μεθαει και μετα καθεται στο τιμονι και παει με 200, προκαλει την τυχη του, και η Ελλαδα ειναι απο τις χωρες με πολυ κακα στατιστικα στα οδικα ατυχηματα, τα οποια αδικα στοιχιζουν τη ζωη σε ενα σωρο κοσμο. To να μειωσουμε τετοια ατυχηματα ειναι καθαρα στο χερι μας. Οπως αλλωστε στο χερι μας ειναι να αποφευγουμε (οσο μπορουμε βεβαια) αλλους κινδυνους, πχ να μην καπνιζουμε (καπνο και αλλες ουσιες), να μην παιρνουμε ναρκωτικα, να τρωμε υγιεινα, να φροντιζουμε γενικα τον εαυτο μας, κλπ. Απο εκει και περα, ποτε δεν μπορουμε να αποκλεισουμε να μας πατησει ενα αυτοκινητο οταν διασχιζουμε το δρομο, να μας χτυπησει κεραυνος, να μας πεσει ενα κεραμιδι στο κεφαλι, να πεσουμε σε καποια τρυπα στο δρομο, να μας φαει καποιος καρχαριας η καποιος κροκοδειλος, να μας τσιμπησει καποιο φιδι, η ακομη και να μας δολοφονησει καποιος τρελλος (η ακομα και πληρωμενος δολοφονος).
Τα αιτια που οδηγησαν το ελικοπτερο του Kobe να πεσει θα γινουν γνωστα σε καποια φαση. Σιγουρα ο ιδιος δεν ειχε καμμια ευθυνη για το ατυχημα, ουτε αλλωστε οι υπολοιποι επιβατες (για τον πιλοτο ειναι ακομη νωρις να πει κατι καποιος). Εμενα προσωπικα δεν μου αρεσουν τα ελικοπτερα (μια φορα εχω μπει σε ελικοπτερο ολη κι ολη). Γενικα δεν μου αρεσει να πεταω, και τα ελικοπτερα μου αρεσουν ακομη λιγοτερο απο τα αεροπλανα (σας εχω πει σχετικα).
Η λυση σε ολα αυτα προφανως δεν ειναι να μπει καποιος σε μια γυαλα η να μη βγαινει ποτε απο το σπιτι του για να μην του συμβει κατι απο τα ως ανω. Αλλα οτι πρεπει να προσεχουμε οσο μπορουμε, πρεπει.
Επανερχομενος στον Kobe, μου ηταν ιδιαιτερα συμπαθης και στεναχωρηθηκα ιδιαιτερα που εχασε τη ζωη του. Οπως αλλωστε και ολος ο κοσμος. Υποθετω βεβαια οτι σαν τον Kobe υπαρχουν και αλλοι πολλοι, εν πολλοις αγνωστοι, που εχουν παρομοια μοιρα επι καθημερινης βασεως. To ιδιο αδικη ειναι η μοιρα και γι αυτους, οπως ηταν και για τον Kobe.
Για ποιο λογο τωρα ο θανατος του Kobe ηταν αφορμη να γραψω τα ανωτερω, δεν το εχω ακομα προσδιορισει επακριβως.
RIP
No comments:
Post a Comment