ISPRAKTOR

Προχθες στηθηκα σε μια τεραστια ουρα στο σταθμο του Μετρο στο Συνταγμα για να ανταλλαξω παλια εισιτηρια με καινουργια. Δεν μπορουσαν να αφησουν οσα παλια ειχαν εκδοσει, να χρησιμοποιηθουν μεχρι να τελειωσουν; Οχι, να βγαλουν και απο τη μυγα ξυγκι, και να ταλαιπωρησουνε τον κοσμο (μονο σε 3 σημεια του ολου δικτυου μπορει να γινει μια τετοια ανταλλαγη). Ειμαι περιεργος, πόσα επι πλεον λεφτα θα μαζεψουνε, και ποσες επι πλεον ανθρωποωρες συνολικα θα αναλωθουν; (περιλαμβανομενων και εκεινων του επιβατικου κοινου)

Κατοπιν ερχονται οι ελεγκτες: Για να παταχθει η (ως φαινεται) αλωνιζουσα εισιτηριοδιαφυγη (sic), στρατός ελεγκτων θα αναλαβει να ελεγχει σε ολα τα μεσα μαζικης μεταφορας αν υπαρχουν λαθρεπιβατες.  Θα φορανε λεει και ειδικη στολη. Θα γ***νε και θα δερνουνε (υποθετω ολοι αυτοι θα ειναι υπεραριθμοι του ΟΣΕ η καποιας αλλης ΔΕΚΟ)

Εγω θυμαμαι την εποχη που καθε λεωφορειο και τρολλευ ειχε εισπρακτορα. Εμπαινες μονο απο την πισω πορτα, οπου καθοτανε ο εισπρακτωρ, οποτε ηθελες δεν ηθελες, πληρωνες εισιτηριο. Και ελεγκτες ειχανε. Στα τρολλευ της ΗΕΜ μαλιστα ειχανε και ειδικο μηχανημα που εκοβε εισιτηρια, κατι σαν αυτο, με μανιβελα:

Το οποιο καμμια φορα ητανε και φορητο (κινητος εισπρακτωρ).

Μεχρι Ομονοια ητανε 1,20 (δραχμες) και μετα ('συνεχεια') 2,40. Σε δραχμες δηλαδη τωρα, εχει ακριβηνει καπου 300 φορες.

Θυμαμαι επισης, αυτα εδω τα τρολλευ (στην Καστελλα):

Αυτα εδω τα τραμ και λεωφορεια:

Και αυτον εδω τον ηλεκτρικο (ΕΗΣ):

οπου ενα βαγονι ηταν 'σκευοφορος' (που εισαστε σκευοφοροι τωρα για τα ποδηλατα;)

και που υπηρχαν επιγραφες οπως

"απαγορευεται το καπνιζειν και το πτυειν"
"μη στηριζεσθε επι των θυρων- ανοιγουσι και κλειουσιν αυτοματως" (προσεξτε το κλειουσιΝ)

Οσον αφορα τους ελεγκτες, εγω μονο ΜΙΑ φορα στη ζωη μου επιχειρησα να γινω λαθρεπιβατης, και με πιασανε. Στα φοιτητικα μου χρονια, ειχα παει στην Ισπανια (Bilbao) για πρακτικη εξασκηση το καλοκαιρι. Καθε μερα επαιρνα το τραινο για τη δουλεια. Δεν ξερω πως μου ηρθε μια μερα, λεω ας μπω χωρις εισιτηριο, αλλωστε η διαδρομη ηταν συντομη. Το τραινο πλησιαζε στο σταθμο που θα κατεβαινα, και σκεφτηκα οτι θα τη γλιτωσω. Αλλα μολις εξω απο το σταθμο, σταματησε σε ενα κοκκινο φαναρι. Και τσουπ, στην αλλη ακρη του γεματου βαγονιου βλεπω να μπαινει ο ελεγκτης (απο αλλο βαγονι). Λεω δεν μπορει, θα ξεκινησει το τραινο και θα προλαβω να βγω. Αμ δε! Το τραινο ακουνητο. Κρυος ιδρωτας, με τον τυπο να πλησιαζει σιγα σιγα, ουτε ταινια του Χιτσκοκ να ητανε. Ακομα θυμαμαι την ταπεινωση οταν του ειπα οτι δεν ειχα εισιτηριο: "Cincuenta pesetas!" 50, ενω το εισιτηριο εκανε 2. Μεγαλο ρεζιλικι.

Υποψη οτι αυτα ηταν επι εποχης Franco. Αισθανθηκα οτι μετα βιας γλιτωσα τη στενη.

Για να δουμε τωρα με τους δικους μας, θα τη γλιτωσω;